"ดัดแปลงจากเหตุการณ์จริง ตัวละครและ เรื่องราวบางส่วนแต่งขึ้นเพื่อภาพยนตร์เท่านั้น"
หิมะถล่ม หิมะถล่ม
หัวหน้า
ยังไหวอยู่ไหม
เทวสถานซึ่งมนุษย์มิอาจล่วงล้ำ
ดั่งเขี้ยวคมแห่งองค์เทพ
ตระหง่านเด่นให้ประจักษ์
มนุษย์เรียกมันว่า เอเวอเรสต์
อาหารเย็นเสร็จหรือยัง
กินได้จริงๆ เหรอ
ไปตั้งโต๊ะ ทุกคนหิวแล้ว
นี่กินได้จริงๆ เหรอ
เป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย
เร็วเข้า ตั้งโต๊ะสักที
บางครั้งผงวิเศษก็ช่วยได้
บัท คานนา อู
มาเถอะ มากินข้าวกัน
พาน้องมาด้วยสิ
บัท คานนา อู เร็วเข้า
ไม่อยากจะเชื่อเลย
อร่อยนะ
ตอนแรกมันดูแย่มาก
ดูพวกนั้นกินสิ
ทำไมรสชาติคุ้นปากจังนะ
ทางนี้เลยครับ ท่านประธาน
กัปตันอึม ท่านประธานมา
ปีนเหนื่อยไหมครับท่าน
นี่ประธานคิม จองกยู จากดองโซสปอร์ทส์
ส่วนนี่หัวหน้าอึม ฮงกิล ที่เคยพูดถึงน่ะครับ
นามัสเต
- ท่านประธาน เชิญนั่งครับ - ขอบใจ
อาจจะดูธรรมดาๆ นะครับ
หัวหน้าปีนครั้งแรกก็พิชิตเอเวอเรสต์เลย
ไม่ใช่สักหน่อย
- ตั้งสามครั้งไม่ใช่เหรอ - ใช่
ที่เขาแค่ต้องการเงินทุนสนับสนุน
ชื่อเล่นเขาคือไอ้รถถัง บุกดะไม่มีวันถอย
รถถังก็ถอยได้นะ
ขอความช่วยเหลือ ขอความช่วยเหลือ
ใครก็ได้ตอบด้วย ใครก็ได้ตอบด้วย
หัวหน้า จะไปไหนน่ะ
รู้ไหมว่านัดมายากแค่ไหน
ช่วยไม่ได้ ชีวิตคนสำคัญกว่า
จัดการให้หน่อยนะโทษที
หัวหน้า หัวหน้า
ที่มีปนเขามหาลัยแท-มยองติดอยู่ ที่ความสูง 6,500 เมตรบนยอดกันเจนชุงคา
เสียชีวิตแล้วหนึ่งคน ที่เหลือยังติดอยู่กลางทาง
หัวหน้า
หัวหน้า สภาพอากาศแย่มาก
พระอาทิตย์ใกล้ตกแล้วด้วย
โอเค
คงต้องทิ้งร่างไว้ตรงนี้ล่ะนะ
แล้วพาคนเจ็บลงไปก่อน
อะไรนะ
จะทิ้งเพื่อนผมได้ไง
ไม่รู้เหรอว่านั่นยิ่งทำให้เราเสี่ยง
พรุ่งนี้ค่อยมาจัดการกับร่าง
แก้เชือกแล้วเตรียมปีนลง
- เตรียมให้เฮลิคอปเตอร์จอด - เร็วเข้า
นายทำอะไร
เราทิ้งเขาไว้ไม่ได้
บ้าไปแล้ว ลุกขึ้น
เราต้องพาเขาไปด้วย
ขึ้นมาด้วยกันก็ต้องลงไปด้วยกันสิ
ทิ้งเขาให้หนาวอยู่กลางเขาแบบนี้...
ผมทำไม่ลง
เดี๋ยวก่อนนะ
คุณตัดสินใจเรื่องนี้เองได้ไง
เพื่อนเราตาย หมอนี่ก็เสียใจมาก
เอางี้แล้วกัน
ผมจะอยู่กับเขาเอง คุณพาคนอื่นๆ ลงไป
ผมจัดการตรงนี้เอง
พวกนายไปกับเขาแล้วกัน
เจ้าพวกโง่
ขอกระเป๋าด้วย
ระวังหน่อย
พวกนายลงไปก่อน เดี๋ยวฉันหาทางลงไปเอง
ว่าไงนะ
หัวหน้าจะไปไหน
ให้ตายสิ
รอเดี๋ยว
ให้เราไปด้วย
ทีมแท-มยอง
ตอบด้วย
บ้าเอ๊ย
มูเท
เจ้าพวกบ้าเอ๊ย บ้ามาก
นี่ ลุกขึ้นก่อน ไม่งั้นแข็งตายนะ
ลุกขึ้นสิ
มูเท
ตื่นแล้วเหรอ
ที่ไหนเนี่ย
นายชื่ออะไร
ปาร์ค มูเท
เจ้าบ้า เลิกปีนเขาไปเลยนะ
ขอบคุณที่ช่วยชีวิตเรา
แต่คุณไม่ใช่เจ้าของภูเขานะครับ
นี่ก็อีกคน
เจ้าบ้าที่ไม่ฟังหัวหน้าทีมแล้วฉายเดี่ยว... ไม่มีคุณสมบัติพอจะปีนเขา
เลิกเอาชีวิตคนอื่นมาเสี่ยง...
แล้วไสหัวกลับเกาหลีไปได้แล้ว
ครับ
ถ้าโผล่หัวมาอีก นายสองคนเจอดีแน่
เข้าใจแล้วครับ
ขอให้โชคดีนะครับ
- ขี้เก๊ก - จัมบา
ดันยาบัด ดันยาบัด
ไงเด็กๆ นามัสเต
หมอนั่นเป็นใคร
คิดว่าเป็นหัวหน้าเราหรือไงกัน
แต่เขาเฝ้านายอยู่ตั้งสองคืนเลยนะ
สำนึกบุญคุณหน่อย
ทีมงานช่องทีวีตกลงร่วมการปีนครั้งนี้ด้วย
ข่าว 9 โมงเช้า โลโก้บริษัทบนหน้าอกกัปตัน เปรี้ยง
ตามเต็นท์ก็มีอีก เปรี้ยง เปรี้ยง
บนยอดกันเจนชุงคา ก็มีธงพร้อมโลโก้
เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง
ยิ่งใหญ่เกรียงไกรไหมล่ะครับ
มันก็ไม่เสมอไปหรอก
ถ้าเกิดมีสมาชิกทีมตาย...
แล้วโลโก้เราติดอยู่บนศพล่ะ...
คุณก็รู้ว่าเรายอมให้เกิดภาพแบบนั้นไม่ได้
แน่นอนครับ
งั้นถ้าไม่มีคำถามแล้ว ผมขอจบเท่านี้ครับ
- ขอบคุณครับ ขอบคุณ - ขอบคุณครับ
เทพเจ้าแห่งหิมาลัยโปรดอวยพรให้เราด้วย
นามัสเต
พอผ่านกันเจนชุงคาก็ยังมียอดเคทู
แล้วถ้าผ่านเคทู นายก็จะเป็นคนแรกในเอเชีย คนที่แปดในโลก...
ที่ปีนครบ 14 ยอดเขาที่สูงเกิน 8,000 เมตร
เตรียมตัวไว้ได้เลย
เอากันเจนชุงคาให้รอดก่อน อย่าเพิ่งไปนึกถึงเคทูเลย
จะพาลูกทีมหน้าใหม่คนไหนไปล่ะ
น่าจะรีบเลือกได้แล้วนะ
- เห็นมูยองว่าเจอคนหน่วยก้านดีไม่ใช่เหรอ - ใช่
พวกนั้นน่าจะมาแล้วนะ
ตายยากชะมัดเลย
- ทางนี้ - ครับผม
- ดูสิ เปียกโชกเลย - ยินดีที่ได้รู้จักครับ
นี่หัวหน้าทีมเบสแคมป์ ลี ดองกยู
ระดับตำนานเลยนะ
- ผมปาร์ค มูเท - ผมปาร์ค จองบุ๊ก
- ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีครับ
แล้วนี่ก็หัวหน้าทีมปีน อึม ฮงกิล
- นี่พวกหน้าใหม่ที่บอก - หวัดดีครับ
โลกกลมจริงๆ
ขอดูหน้าชัดๆ หน่อย
ให้ไวเลย
ตอนนั้นฉันบอกว่าไงนะ
ขอโทษครับ ตอนนั้นเราจำคุณไม่ได้จริงๆ
กว่าเราเลิกเศร้าเรื่องเพื่อนที่ตายนี่เป็นปีเลย
- โปรดรับเราด้วยนะครับเฮีย - เฮียเหรอ
เรียกหัวหน้าเราว่า เฮีย ด้วย
ก็ปกตินี่ครับ อายุมากกว่าเรียก เฮีย
ถ้าพี่เขาเด็กกว่าก็เรียก น้อง ไงครับ
ตลกเหรอ ไปเจอไอ้ตลกสองคนนี่ได้ไง
ตลกตายล่ะ
รู้จักกันก็ไม่บอก สองตัวนี่รุ่นน้องมหาลัยผมเองรับประกันฝีมือเลย
- พวกนายไหวใช่ไหม - ครับ
ผมไหวครับ
ผมจะพิชิตกันเจนชุงคาเอง
พิชิต เลยเหรอ
พิชิเตอะไร
เดินอ้อยอิ่งขึ้นเขาแล้วรีบลงมา...
นั่นเหรอพิชิตเขาของนาย
นักปีนเขาที่ไหนเขาใช้คำว่า พิชิต กัน
เราไม่ใช้คำนั้น
พวกนายนี่ไม่รู้เรื่องเบสิกเลย
หัวหน้า เห็นแก่ฉันเถอะนะ
ไม่มีวัน
กลับบ้านไป
บ้าน...
ไปให้พ้น
กินเหล้าต่อ มามัสเต
- ได้ยินเขาพูดแล้วนี่ - จริงเหรอ
เอากิมจิหน่อยไหม ลองหน่อยนะ
ดีมาก เป็นไงบ้าง
คุณพ่อ
- ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับ - พวกนายมาทำอะไรที่นี่
หัวหน้า ดื่มมาหนัก ซดราเม็งหน่อยครับ
แก้เมาค้างดีนะครับ
ซุนโฮ
ว่าไง
ใครให้ สองคนนี้เข้าบ้าน
นึกว่าคุณบอกให้มารอที่บ้าน
บ้าเอ๊ย
กินราเม็งกันเหรอ ก็บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวทำอะไรให้กิน
ไม่เป็นไรครับคุณน้า เป็นการฝึกน่ะครับ
คุณน้า อะไรกัน
คุณอาคะ ขอกิมจิอีก
คุณอาเหรอ
เป็นญาติฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ ไปให้พ้นเลย
ตอนนั้นน่าปล่อยให้เราตายไปซะ
- ช่วยชีวิตเราทำไม - หัวหน้าช่วยเราไว้
หัวหน้าช่วยแล้วก็ต้องรับผิดชอบต่อสิ
ใช่ เอาเรากลับไปคืนไม่ได้ด้วย
ไอ้บ้านี่ อยากลองดีหรือไง
- พ่อพูดไม่เพราะ - พูดไม่เพราะ
เราเดินเท้ามาตั้งห้าวันจากแทกูเลยนะ
ผมลาออกจากงาน
ผมเลิกกับแฟนที่คบกันมาห้าปี
ฉันไม่ว่างพอเล่นกับพวกมือสมัครเล่น
เก็บของแล้วกลับไปฝึกปีนเขาที่บ้านนายไป
ไม่ลองดูว่าเราทำอะไรได้บ้าง
ถ้าห่วยจริง เรายอมกลับบ้าน
กลับบ้านนอกทันทีเลย
คุณคะ เขาไม่รู้จักใครที่โซล จะให้ไปนอนไหนล่ะ
หัวหน้า ให้โอกาสพวกเราด้วยครับ
คุณพ่อ
เร็วเข้าสิ
ไม่ไหวแล้วเหรอ
ถ้าอยู่สูง 8,000 เมตรจะไหวไหมเนี่ย
บนนั้น เกือบๆ อวกาศเลยนะ
ท้องฟ้ามืดมิด ไม่มีอ็อกซิเจนพอด้วย
เขาให้ถึงยอดตอนบ่ายโมงใช่ไหม
ฮงกิลกำลังทดสองพวกนายอยู่ สู้ๆ นะ
เร็วเข้า
ไปกันเถอะ
- เราถึงแล้ว - ใกล้แล้ว
- สู้ - ใช่ สู้
ถึงแล้ว
กี่โมงแล้วเนี่ย
ถึงก่อน 5 นาที
เอาล่ะ หุบปากแล้วมาตรงนี้
ยืนตรงๆ
พล่ามอะไรกัน
เงียบๆ
รู้ใช่ไหมว่า อุบัติเหตุส่วนใหญ่มักเกิดตอนลงเขา
ทราบครับ
แต่เราเอาของพวกนี้ขึ้นมาได้แล้ว
ขาลงคงจะไม่ยากมั้งครับ
ชิลๆ
ใครบอกว่าไม่มีของ
อะไรนะ
พวกนายต้องขนขยะพวกนี้ลงไป
ให้ทัน 5 โมงเย็น
5 โมง ขยะนั่นนะ
เตรียมลงเขากันเถอะ
นี่
ฉันก็ไม่อยากทำงานนี้หรอกนะ
พวกนายก็สู้ๆ แล้วกัน
บ้าเอ๊ย
ให้โจทย์ยากเกินไปหรือเปล่า
หาคนเข้าทีมนี่มันยากจริงๆ เลยพับผ่า
ใช้งานหนักตั้งแต่วันแรก สุดโหดเลย
พวกนั้นไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ด้วยสิ
มาแล้วนั่นไง
ดูไอ้หมอนั่นสิ
ขาอ่อนปวกเปียกเลย
ภูเขานี่...ขยะ...
...ให้ตาย เดี๋ยว...
มันพูดอะไร
มันบอกว่า ไอ้พวกทิ้งขยะนี่น่าจับไปขังคุกให้หมด
พวกนายสองคน
ขัดหลังเป็นไหม
อะไร
บอกว่าเป็นสิ
ขัดหลังระดับเทพเลยครับ
ยอดเลย
ดีมาก
ไม่ต้องแรง
เบาๆ หน่อย
"ห้องซาวน่า"
พักที่เบสแคมป์สักสัปดาห์นึง
- มูยอง - ครับ
- เเบซู - ครับ
- ชอลกู - ครับ
- มยองเอ - ค่ะ
ทีมนี้จัดการตั้งแคมป์ 1
- ปาร์ค จองบุ๊ก - ครับ
ปาร์ค มูเท ปาร์ค...
หลับได้ไง ชูมือขึ้นเลย
ชูมือขึ้น
นายด้วย
- ผมไม่ได้หลับนะครับ - ชูมือขึ้นเดี๋ยวนี้
นั่นยอดกันเจนชุงคาสินะ
- กันเจนชุงคา - รู้สึกยังไงบ้างครับ
ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าจะมีวันนี้
แล้วรู้สึกอย่างไรที่พิชิตยอดได้
แค่นึกถึงขาลงก็เพลียจิตแล้วครับ
เป็นบ้าอะไรกัน
คิดว่าอยู่บ้านเหรอไง ชูมือขึ้น
หนาวชะมัดไปดีกว่า
พวกนายจะไปไหนกัน
หยุด ยื่นก้นออกมา
ยื่นก้นออกมา
- แบบนี้เหรอครับ - ใช่
- เหล้าอยู่ไหนล่ะ - อยู่ในบ้าน
ก็มากินสิ
ขอบคุณครับ
หัวหน้า เดี๋ยวผมป้อน
เอาไปไกลๆ อย่ากวน
ร้อน
สิบสาม
- สิบสี่ - สิบสี่...
สิบห้า
สิบหก
สิบเจ็ด
- เสร็จแล้ว - ว้าว ดูสิ
โอเค เร็วเข้า
ยอดมากเลย น่าเอาไก่ย่างมากินด้วย
ปาร์ค มูเท
มานี่เดี๋ยวนี้เลย
เธอมาทำอะไรที่นี่
นายบ้าไปแล้วเหรอ
เธอหาฉันเจอได้ไง
แล้วจะมีที่ไหนอีกถ้าไม่ใช่ภูเขา
นี่อย่ามากวนประสาทได้ไหม
ให้เกียรติทีมฉันหน่อย
แนะนำตัวเองด้วย
สวัสดีค่ะ ทุกคน
ชเว ซูยอง จากชมรมปีนเขามหาลัยแท-มยองค่ะ
นี่บอกมาตรงๆ เลย
ทำไมนายอยากเลิกกับฉัน
เลิกพูดจาดูถูกฉันได้แล้ว
ก็ได้
ทำไมถึงขอเลิกล่ะคะ คุณปาร์ค มูเท
เมื่อวานนี้ฉันไปที่แทกูมา เธอปิดมือถือแล้วหายไปไหนทั้งวันอาทิตย์
- แล้วไง - เห็นแต่งตัวสวยไปจิบกาแฟโรงแรม
เธอไปทำอะไรที่ร้านกาแฟนั่น
ช่วยไม่ได้นี่ ก็แม่...
- นี่ น่ารัก - หยุดเลย
หึงเหรอ
ห่วงเพราะฉันสวยล่ะสิ
เปล่า ไม่ใช่สักหน่อย
อีกไม่นาน เธอก็จะอายุ 30 แล้ว แต่งงานได้แล้วก่อนจะแห้งตายบนคาน
ทำไมไม่เชื่อใจฉัน
ไม่ใช่เธอ ฉันไม่เชื่อใจเตัวเองต่างหาก
ฉันจะไปปีนกันเจนชุงคา
แล้วก็เคทู, นังกาปาร์บัต และ ลอห์ตเซ่
แต่...
ทุกๆ ครั้ง ฉันไม่มั่นใจว่าจะรอดกลับมา
ดังนั้นเราเลิกกันตอนนี้ดีกว่า
ก็เลิกปีน แล้วมาใช้ชีวิตปกติกับฉันสิ
ฉันทนชีวิตแบบนั้นไม่ได้หรอก
เธอไปหาคนดีๆ แล้วมีความสุขกับเขาเถอะ
ตัวฉัน ปาร์ค มูเท...
ลงจากภูเขาชื่อชเว ซูยองแล้ว
เข้าใจเไหม
นายเองยังปีนภูเขาลูกอื่นอยู่เลย ทำไมไม่เป็นฉัน
- ไหนบอกฉันทีสิ - เหมือนละครทีวีเลย
ว่าให้ฉันรอ แล้วนายจะทำให้ฉันมีความสุข
คบกันมาตั้ง 5 ปี นายน่าจะรั้งเธอไว้หน่อยนะ
ผมไม่เป็นไร ก็แค่หาแฟนใหม่
นั่นแหละ
นายทำถูกแล้ว
โลกนี้มีผู้หญิงเป็นล้าน
เดี๋ยวก็เจอคนใหม่ ไม่ต้องห่วง
- ถูกแล้วครับ - ไม่ต้องห่วง
จริง แต่รู้อะไรไหมแบซู
- นายเป็นนักปีนเขาโนเนม - ใช่
- ถึงนายโด่งดังได้ขนาดหัวหน้า... - แล้วไง
นายก็ยังหาแฟนไม่ได้หรอก
แต่ในโลกนี้ต้องมีผู้หญิงสักคนที่รักฉัน พูดเป็นเล่น
- แน่ล่ะ มีคนนึง - ใคร
แม่นาย
นี่ตลกไม่เข้าเรื่อง ไอ้หนุ่มนี่เพิ่งอกหักมานะ
- จิตใจทำด้วยอะไร - เปล่าเลย
ผมปกติสุขดี จริงๆ
ซูยอง
เบาเสียงหน่อย
ขอโทษครับ ซูยอง...ฉันขาดเธอไม่ได้
มีความสุขกันดีนะ คบกันมานานหรือยัง
พูดสิ คบกันนานยัง
ไงล่ะ แต่งงานกันยัง
ปวดใจ
อย่าตีสิ
เจ็บ เจ็บที่ใจ...
ดูไอ้นักปีนเขาสมองตื้นนั่น
ผู้หญิงคือภูเขา ต้องเอาใจเธอ ไม่ใช่พิชิตเธอ
คุณจะพิชิตยอดเขาหิมาลัยสูงเกิน 8,000 เมตร ที่ 13 ของชีวิต
บอกหน่อยว่ารู้สึกยังไง
นักปีนเขาไม่พูดคำว่า พิชิต
เราแค่ใช้เวลาบนยอดตามที่ขุนเขายอมอนุญาต
คุณชอบช่วงเวลาใดที่สุดตอนปีน
ตอนที่ทีมลงมาอย่างปลอดภัย
แล้วได้นั่งจิบชากันที่เบสแคมป์ คือช่วงเวลาที่สุขที่สุดแล้ว
แล้วคุณปีนเขาไปทำไม
เพราะว่าที่นั่น
- ซ้ำนี่หว่า - อะไรกันเนี่ย
- ขอโทษทีนะ - หยุดหัวเราะเลย
เหมือนกับสูบบุหรี่นั่นแหละ
พอติดแล้วก็เลิกยาก
ไม่ใช่เลิกเฉยๆ มันเป็นการฝืนตัวเอง
สัมภาษณ์ลูกทีมและเก็บฟุตเทจอีกหน่อย
ขอเวลาหน่อยครับ ทำไมคุณถึงมาเป็นเชอร์ปา
ผมคนเกาหลีครับ
แล้วทำไมคุณถึงเลือกปีนเขา
เพราะอาหารอร่อย
กินให้อร่อยนะ
คุณกินด้วยมือเนี่ยนะ
- ที่นี่เรามีช้อนนะ - ก็กินแบบนี้มันอร่อยกว่า
ไม่แปลกใจเลยทำไมใครๆ คิดว่าเป็นเชอร์ปา
- เป็นเชอร์ปาแน่ๆ - ลองดูสิ
คุณปีนเขาไปทำไม
แน่นอนว่าการปีนเขานั้นยาก
แต่ถ้าเอาชนะมันได้ คุณจะมีความสุขมากๆ
ถ้ามัวคิดมากไป ก็ไม่มีวันได้ปีนหรอก
ตอนที่ลงจากยอด รู้สึกเสียใจไหมครับ
เหตุผลที่ผมปีนเขา
อย่างแรกเลยคือพลังงานแห่งขุนเขา
นั้นยิ่งใหญ่เหมือนพระเจ้าเลย
ทุกคนควรมาสัมผัสสักครั้ง
เราถามคำถามนั้นไปแล้วนะครับ
เมื่อไหร่ ถามไปแล้วเหรอครับ
คำถามคือเสียใจไหมตอนลงจากยอดเขา
ไม่เคยคิดมาก่อนเลย
ยังไงก็ต้องลงมา อยู่บนนั้นไม่ได้ซะหน่อย
คัท คัท อีกเทคแล้วกันนะ ขออีกที...
สำเนียงคุณออกจะ...
- สำเนียงผมเหรอ - ใช่
ผมเนี่ยนะ
คุณพูดอะไรเนี่ย
สำเนียงผมกลางจะตาย
- หัวเราะอะไรกัน - ไม่อยากจะเชื่อเลย
น่าจะประมาณ 50 เมตร นะ
ใครจะข้ามเป็นคนแรก
มูเทบอกว่าเขาอาสา
เยี่ยม งั้นมูเทไปคนแรก ปรบมือให้หน่อย
ลุยเลย มูเท
มูเท
อย่ามองลงไป มองตรงแล้วก้าวยาวๆ
พูดง่ายดีนะ
อะไรนะ
เปล่า ผมเดินล่ะนะ เดินไปอย่างมั่นคง
เดินล่ะนะ
มั่นคงไว้
เป็นอะไรไหม
ผมโอเค
ใจเย็นๆ ไว้ เดี๋ยวเราช่วยนายขึ้นมาเอง
- รอก่อน - ได้เลย
แบซู มยองเอ...ดูนั่น
- มยองเอนั่นอะไร หิมะถล่มเหรอ - หิมะถล่ม หนีเร็ว
หัวหน้า
เเบซู
จองบุ๊ก ช่วยฉันด้วย
เลยไม่อยากมาปีนนี่ไง
รอหน่อยหัวหน้า เดี๋ยวผมช่วยเอง
หัวหน้า
อะไรกันเนี่ย
คิดว่าไงล่ะ
เอาชีวิตคนมาล้อเล่น...
ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย
อย่าร้องให้ เดี๋ยวหิมะกัดหน้าหรอก
นายชั่วร้ายมาก
- หมอนี่ร้ายมาก - หักหลังเพื่อนได้
แบซู หย่อนเชือกหน่อย
มองตรงไปข้างหน้า ก้าวอย่างมั่นคง ง่ายจะตาย
เห็นไหมล่ะ ง่ายๆ
หายใจไม่ออก
จองบุ๊ก
ยิ่งนายพยายามหายใจเท่าไหร่...
นายก็หายใจไม่ออกอยู่ดี เพราะติดขี้มูกแข็งในจมูก
ใช่เลย
แล้วถ้าขืนพยายามแคะมันออกมา
- มันจะยิ่งถูกดันลึกเข้าไปข้างในจมูก - ใช่เลย อะไรเนี่ย
มันคืออาการแพ้ความสูง
- งั้นเหรอ - ใช่
จะบ้าตาย ทำอะไรสักอย่างสิ
หนุ่มน้อย มาป่วยซะไกลบ้านเชียว
มยองเอ
ใส่ถุงมือเถอะครับ เดี๋ยวโดนหิมะกัด
อะไรเนี่ย นายเขินที่ฉันเป็นผู้หญิงเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น มือคุณเหม็นน่ะ
ใส่ถุงมือเถอะครับ
อยากไปนอนข้างนอกสินะ
ใส่ถุงมือแล้วถูตัวผมหน่อย
นึกถึงตอนฉันมีอาการแบบนี้เลย
ฉันไม่เห็นเคยเป็นเลย
โชคดีจริง
สมองหนัก 2% ของร่างกาย แต่ต้องใช้ออกซิเจนถึง 15%
- งั้นนายคงไม่ต้องใช้หรอก - ทำไม
ก็นายไม่เคยใช้สมอง
พอทีเถอะน่า คุณสองคนพอก่อนได้ไหม ผมป่วยอยู่นะ
อย่าจุ้นน่า
ตอนนี้ก็สนใจแค่ร่างกายฉันไว้
คิดก็ได้ ฉันไม่ว่า
นี่มาริลิน มอนโรนะ มาริลิน มอนโร...
แต่ยังได้กลิ่นแปลกๆ อยู่ดี ไม่ใช่กลิ่นตดใช่ไหมนะ
กลิ่นตดแน่นอน
ราดออกมาด้วยไหมเนี่ย
สภาพอากาศเลวร้ายเกินไป
เราคงต้องอยู่ที่นี่อีกคืน
แล้วพยายามขึ้นถึงยอดพรุ่งนี้
เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันติดต่อไปอีกที
รับทราบ
ทำอะไรอยู่
เขียนพินัยกรรมเหรอ
อย่าพูดเป็นลางสิครับ
ผมดูอ่อนแอขนาดนั้นเลยเหรอ
ช่วยด้วย มีใครอยู่บ้าง
จองบุ๊ก
โธ่ หัวหน้า
นายเป็นคนแรกที่ร้องให้
แถมยังเป็นคนแรกที่ปีนขึ้นมาได้เอง อันนี้ฉันต้องให้เครดิตนาย
จริงเหรอครับ
จะพูดให้ผมรู้สึกดีขึ้นสินะ
หัวหน้า
เหมือนจะนำหน้าไปตลอดเลย
ยอดมาก คนแรกในเอเชียที่ขึ้นถึง 14 ยอด
แต่อย่าแค่มุ่งไปข้างหน้า ต้องสนุกกับมันด้วย
อย่าลืมจิตวิญญาณของมือสมัครเล่น
มนุษย์ก็เป็นแบบนี้แหละครับ
พอมีคนชมมากๆ เข้า เราก็จะหลงระเริงในคำชมและ...
นายอยากตายหรือไง
น่าจะแพ้ความสูงมั้งครับ
เอาล่ะ รีบนอนเข้า ต้องนอนเก็บแรงไว้ก่อน
- พาดแจ็กเก็ตนายไว้ที่เท้าฉัน - ครับผม
หัวหน้า ผมน่าจะพูดนี่นานแล้ว
ขอบคุณที่ให้ผมร่วมทีมนะครับ
ที่จริงผมเกือบยอมแพ้แล้ว ถ้าครั้งนี้ยังไม่สำเร็จ
ทั้งหนาวทั้งหิว แต่ผมก็สุขดี
อากาศดีจริงๆ
ใครจะนอนหลับลงในอากาศแบบนี้นะ
นี่ไงคนนึง
ฮงกิล
- ว่าไง - สภาพอากาศแย่มาก
อย่าฝืน พาลูกทีมลงมาแคมป์ 3 ตอนนี้เลย
ก็ได้
อากาศเฮงซวย
จองบุ๊ก อาการเป็นไงบ้าง
ไหวอยู่ครับ
เดี๋ยวผมพาหัวหน้าขึ้นยอดเขาเอง
เอามันไปไกลๆ เลย
- มยองเอ - ว่าไง
พาหมอนี่กลับไปแคมป์ 3
อะไรนะ
- แบซู มูเท - ครับ
พวกนายไปสแตนบายรอเหตุฉุกเฉิน ที่แคมป์ 4
แล้วส่วนยอดเขาล่ะ
ฉันจะไปเองกับเชอร์ปา 2 คน
- ดอร์เซ่อ - ครับ
- ดาวาโอเคไหม - โอเค
หัวหน้า คนเดียวมันเสี่ยง
ให้ฉันไปด้วยเถอะ
ก็เห็นอาการเขาแล้วนี่
พาเขาลงไป เร็วเข้า
นี่คือคำสั่ง
ระวังด้วยนะครับ
หยุดก่อน
นายมาทำอะไรที่นี่
มูเท ลงไปเดี๋ยวนี้
นี่บ้าไปแล้วเหรอ
ผมไม่สบายใจที่ให้หัวหน้าไปคนเดียว
เลิกเพ้อเจ้อแล้วลงไปได้แล้ว
นี่เป็นคำสั่ง
ผมปีนสุดชีวิตเพื่อขึ้นมาถึงจุดนี้
ผมไม่รู้ทางลงหรอก
แล้วถ้าผมลงไปแล้วมีอุบัติเหตุล่ะ
ไอ้บ้าเอ๊ย
ไว้ด่าผมทีหลังแล้วกัน ตอนนี้เราไต่ขึ้นก่อนเถอะ
ไปเถอะ
ยอดเลย
เดี๋ยวผมเปิดให้เอง
ให้ตายเถอะ
นี่จะไม่พักเลยเหรอ
ไม่น่าปล่อยให้เจ้าบ้านี่มาด้วยเลย
เหนื่อยจริงๆ
- ยึดไว้แล้ว - โอเค
เอาเลย
- ระวังน้ำแข็ง - น้ำแข็งหล่น
มูเท
ปาร์ค มูเท
ฟื้นสิ
มูเท
ปาร์ค มูเท ฟื้นสิ
ยึดตัวเองไว้
ยึดแล้ว
- เรียบร้อย - เยี่ยมมาก มูเท
ดาวา ดาวา
โอเค...ผมไม่เป็นไร...
เริ่มตอบสนองช้าแล้ว
ดาวา
เบสแคมป์ เบสแคมป์
เชอร์ปาบาดเจ็บสองคนกำลังลงไป
ส่วนมูเทกับฉันจะลองขึ้นไปยอด
ไม่มีทาง ลงมาเลย
พายุหิมะ 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมงพัดทั้งคืน จะขึ้นไปได้ไงถ้าไม่มีเชอร์ปา
มูเท ช่วยกล่อมเขาทีสิ
อย่างกับเขาจะฟัง
เราเกือบถึงยอดแล้ว อีกไม่ไกล
นี่ หัวหน้า
ฉันต้องประหยัดแบตฯ จะปิดวิทยุแล้วนะ
หัวหน้า
ปิดวิทยุนายด้วย
แต่ของผมแบตฯ ยังเต็มอยู่นะครับ
ประหยัดไว้ก่อนนั่นแหละ
แต่หัวหน้า ผมไม่ได้พูดว่าจะไม่ปีนต่อนะ
แต่อย่างน้อยหัวหน้าน่าจะถามผมหน่อย ว่าผมจะไปต่อหรือไม่ไป
- ก็เห็นบอกว่าไม่รู้ทางลง - ครับ
งั้นก็ต้องขึ้นไปต่อสิ
ใช่แล้ว มูเทไม่มีเกียร์ถอยหลัง
- ระวังหินและน้ำแข็งหล่นด้วย - ครับ
พวกนั้นน่าจะถึงยอดแล้วนะ
ติดอยู่ตรงไหนหรือหมดแรงหรือเปล่า
อีกไม่นานพระอาทิตย์จะตกแล้ว
- มูเท - ครับ
- เตรียมหาที่นอน - อะไรนะ
เตรียมหาที่นอน
ตรงนี้เนี่ยนะ
ฮงกิล นายอยู่ไหน
ตอบด้วย
เราควรส่งทีมไปช่วย เดี๋ยวผมไปเอง
นายอยากตายในพายุนั่นเหรอ
หนาวจังเลย...
มูเท
อย่าเผลอหลับล่ะ
ถ้าขืนหลับล่ะตายแน่ ตั้งสติไว้
- หัวหน้าก็เหมือนกัน - โอเค
พยายามนึกถึงของที่อยากกินไว้สิ
นายอยากกินอะไรที่สุด
คาโบนาร่า
บ้าเอ๊ย
ที่อยากกินที่สุด...
ผมขอต้มซุปไก่
ใส่เส้นกับเครื่องใน
ผมเคยกินครั้งแรกที่โซล
อยากกินมากๆ เลย
หนาวชะมัด
ฮัลโหล
ฉันเองฟังนะ...
หัวหน้าอึมหายไป
แล้วทำไงกันดีล่ะ
ยกเลิกถ่ายทอดสด
จะบ้าเหรอ นี่ต้องเป็นข่าวใหญ่แน่นอน
เดี๋ยวฉันจัดพาดหัวให้เอง
หัวหน้าอึมหลับนิรันดร์ ณ หิมาลัย
หลับนิรันดร์ ตามนั้น
เจ้าบ้าเอ๊ย
- ใครหลับ - แค่บอกให้แม่ผมหลับฝันดี
เดี๋ยวนายได้หลับนิรันดร์แน่ บ้าเอ๊ย
ช่วยด้วย
ฮัลโหล
- อย่าหลับ - ได้
แน่นอน...
หัวหน้า
ขอผมเรียกหัวหน้าว่าเฮียสักครั้งเถอะ
เอาสิ
เฮีย...
- เฮียฮงกิล - ว่าไง
เราจะรอดกลับไปดูบอลโลก 2002 ใช่ไหม
แน่นอน นี่ มูเท
ถ้ากลับไปได้ สัญญากับฉันอย่างนึงสิ
อะไรครับ
อย่าให้ผู้หญิงคนนั้นหลุดมือไป
ใคร ซูยองเหรอครับ
นายคิดถึงใครที่สุดล่ะตอนนี้
ก็ซูยองนั่นแหละ
ถ้างั้นก็จบนะ
นั่นแหละภูเขาลูกต่อไปที่นายต้องปีน
ได้ครับ เฮีย
สัญญากับผมด้วยสิ
อะไรล่ะ
พาผมไปปีนเคทูด้วย
ผมอยากเป็น ส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์นักปีนเขา
มูเท ฉันยังไม่เคยบอกใคร
แต่ฉันจะไม่หยุดอยู่แค่ยอดเคทู
แล้วยอดไหนต่อ
ยาลุง ข่าน, ลอห์ตเซ่ ชาร์ พวกนั้นก็ด้วย
เขาสูงสุดทั้ง 16 ยอด...
จะเป็นคนแรกในโลกเลย
ฉันนี่มันเป็น...
ทั้งลูกและพ่อที่แย่จริงๆ
ก่อนตาย ฉันอยากทำอะไรสักอย่างให้ลูกได้ภูมิใจ
ดังนั้นเราต้องรอด
เราต้องรอดลงไปให้ได้
ครับ
เราต้องรอดแน่นอน
สำเร็จแล้ว
ในที่สุด...สำเร็จแล้ว
เทพเจ้าแห่งหิมาลัย ขอบคุณ....
ขอบคุณ
เฮ้ มูเท มูเท
หัวหน้า...นี่เรายังไม่ตายใช่ไหม
ยังไม่ตายไอ้บ้า
งั้นจะปีนต่อหรือกลับฐานดี
แค่อีก 100 เมตรจากยอด ยังไงต่อดีล่ะ
ไม่ต้องมาถามผมเลย
แค่สั่งมาผมก็ทำตามแล้ว
ดีมาก ปาร์ค มูเท
ครับ หัวหน้า
ปีนต่อกัน
ครับผม หัวหน้า
จะตายซะให้ได้
- นี่ มูเท - ครับ
นี่มันผิดปกติ
อะไรนะ
เหมือนเราปีนขึ้นมาผิดยอด
ขอผมลงไปเลยได้ไหมเนี่ย
มีอยู่ไม่กี่ยอด ยังปีนขึ้นผิดได้ยังไงเนี่ย
แล้วเราจะทำยังไงดี
ไม่อยากเชื่อเลย
คิดว่าคงกู้ร่างไม่ได้แน่ๆ
เบสแคมป์ เบสแคมป์
นี่คือทีมจากยอดเขา
ไม่เหลือผาให้ปีนต่อแล้ว
เราถึงยอดแล้ว
พระเจ้า
ทำได้ดีมาก มูเท
ผมรักเฮีย
ยิ้มหน่อยครับ
หนึ่ง สอง สาม
จับแน่นๆ สิ
จับให้มั่นเลยนะ เจ้าบ้า
ยิ้ม
หัวหน้า
โบกมือให้เราหน่อย
ตอนนี้เราอยู่ที่ 2,800...ไม่สิ...
8,021 เมตร เหนือน้ำทะเล
ยอดชิชาพังมา
เห็นไหม ซูยอง
อยู่ใกล้ๆ กันไว้
บนยอดหิมาลัยมีออกซิเจน แค่ 1 ใน 3 ของที่ปกติ
ดังนั้นมันจะรู้สึกแบบนี้แหละ
ครับ
- เหนื่อยแล้วหรือยัง - ไม่เลยครับ
ผมจะพิชิตยอดหิมาลัยให้ดู
เดินอ้อยอิ่งขึ้นเขาแล้วรีบลงมา นั่นเหรอการพิชิตของนาย
ไม่มีทาง...
เราแค่ใช้เวลาบนยอดตามที่ขุนเขายอมอนุญาต
- เข้าใจไหม - เข้าใจครับ
ใช้ขาหน่อย แจฮุน
- บอกว่าให้ใช้ขาไง - ครับผม
- เห็นนายแล้วชวนให้นึกถึงคนๆ นึงเลย - ใคร
จะใครล่ะ
ก็ อึม...
อึม...
ใช้กำลังขา
หลายคนเปรียบชีวิตเหมือนกับการปีนเขา
หลังจากปีนมาหลายครั้งแล้ว คุณมีเรื่องราว...
พอเล่าให้เราฟังได้ไหม
- เรื่องราวเหรอ - ค่ะ
ตอนปีน คุณคิดว่าจะได้พบกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่
ตั้งแต่ 7,000 เมตรขึ้นไป คุณจะได้รู้วิธีการใช้ชีวิต
แต่ถ้าขึ้นไปสูงถึง 8,000 เมตร คุณจะได้พบความหมายของชีวิต
แต่บนนั้น คุณไม่พบอะไรแบบนั้นหรอก
สิ่งเดียวที่รู้สึกได้บนนั้นคือตัวคุณเอง
ตอนที่คุณอ่อนแรงและสิ้นหวัง
ตัวตนที่แท้จริงจะเผยออกมา
หน้ากากที่คุณใส่ไว้ก็หลุดออกมา
คนส่วนใหญ่ มักไม่มีโอกาสสัมผัสตัวตนที่แท้จริง
- ขอบคุณมากครับ - ยินดีครับ
ลาล่ะครับ
กระดูกขาที่เราเชื่อมไว้ตอนหกล้มเมื่อ 6 ปีก่อน นั้นขาดไป 5 เซนติเมตร
นับจากนี้ไป...
คุณต้องเดินลงน้ำหนักที่เท้าส่วนหน้า
คุณต้องสวมรองเท้าเฉพาะด้วย
หัวหน้า คุณคงต้องเลิกปีนเขา
กินอะไรหน่อยสิ
ถ้าคุณยังฝืนอยู่
มันจะส่งผลถึงกระดูกสันหลัง และคุณจะจบลงที่นั่งรถเข็น
อะไรมันจะเป็นง่ายขนาดนั้น
พวกนั้นยังไม่แน่ใจสักหน่อย
แล้วคุณยังต้องทำอะไรอีก
ได้เวลาวางมือแล้ว
คุณปีนมาหมดแล้วนี่
นักปีนเขาก็ต้องปีนเขาสิ
แต่คุณเป็นพ่อและสามีด้วยนะ
ลองคิดว่านั่นเป็นภูเขาต้องปีนแล้วกัน
ต้องให้รอกันนานแค่ไหน
ดูสิ ลูกๆ กำลังโตนะ
ก่อนช่วงเวลามีค่าเหล่านี้จะพ้นไป ทำไมเราไม่ไปสวนสัตว์
ทำไมเราไม่ไปสวนสนุก
เรื่องเอกสารน่าจะเรียบร้อย
คุณเริ่มสอนได้เดือนหน้า
- จะมีออฟฟิศให้หัวหน้าด้วยใช่ไหม - แน่นอน
ตอนนี้ก็เป็นสอนเสริมไปก่อน ปีหน้าค่อยสอนเต็มตัว
เป็นอาจารย์สอนเต็มตัว
หอมจังเลย
ทำไมหดหู่กันจังเลย
นี่เรามาฉลองงานใหม่ให้นักปีนเขาผู้ยิ่งใหญ่นะ
ถึงเวลาของพวกนายแล้วล่ะ
ถ้าฉันเป็นนายนะ ฉันคงกระโดดโลดเต้นแล้ว
ดื่มกันดีกว่า
มูแท จองบุ๊ก มานี่หน่อย
ดื่มกันหน่อย
นามัสเต
รสชาติเยี่ยม อากาศก็ดีด้วย
จะไปปีนเอเวอเรสต์กับเพื่อนๆ เหรอ
พวกนั้นจะให้ผมเป็นหัวหน้า เครียดมากเลย
ทั้งๆ ที่ต้องคอยรับอารมณ์ฉัน นายยังปีนได้ตั้งกี่ยอด
จะมีใครในเกาหลีที่เหมาะสมไปกว่านี้
เหมือนคนละโลกเลย
เฮียไม่เสียใจเหรอที่อดขึ้นยอดที่ 16
ปีนมาเยอะพอแล้ว
แล้วไอ้ขานี่...
ผมจะเป็นขาให้เฮียเอง
ดันจากด้านหลัง ดึงจากด้านหน้า หรือแบกเฮียไปต่อ ถ้าจำเป็นจริงๆ
เฮียสัญญาไว้นี่ ที่หนึ่งในโลกด้วยกัน
ฉันรู้ ขอโทษจริงๆ ที่รักษาสัญญาไม่ได้
ฉันเองก็เหนื่อยมาก
น่าถึงเวลาปลดระวางแล้ว
ผมแค่ชอบเดินตามเฮีย
คิดว่าต้องไปคนเดียวแล้ว...
นี่
มันอยู่กับฉันมาตลอด 14 ครั้งที่ปีน
เอาไว้แทนตัวฉันแล้วกัน
เฮียให้ผมทำไมเนี่ย
เฮียต้องใช้มันขึ้นยอดที่ 16 สิ
มูเท
ถึงเวลาของนายแล้ว
รับทราบ ครับผม
งั้นผมขอยืมไอ้นี่ก่อนแล้วกัน งั้นแลกกัน...
ลองคิดดูดีๆ อีกทีแล้วกันนะครับ
ได้สิ
ขอให้ปลอดภัย แล้วมาคุยกันตอนกลับมา
เอาล่ะ
ปาร์ค มูเท
หัว ไหล่ เข่า และเท้าของนายเป็นของใคร
ของเธอไง
ใช่ ของฉัน
แล้วนายเอาไปใช้ได้ไง
ฉันจะใช้มันแล้วเอามาคืนนะ
- ระวังตัวด้วย - ครับผม
โทษทีนะ นี่เรากำลังถ่ายหนังเรื่องอะไรกัน
คัท คัท
ไว้เจอกัน
เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว
มูเท ลมนั่นแรงจังเลย
นอนเถอะ
- ต้องนอนเก็บแรงไว้ก่อน - โอเค
- ถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะ - ได้เลยครับ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
หวัดดี เป็นเกียรติจริงๆ ขอผม...
สมาชิกทีมีปนเขา 3 คนสูญหาย
ระหว่างทริปปีนเขาฉลองครบ 50 ปี ของมหา'ลัยแท-มยอง
หัวหน้าทีมปาร์ค มูเท
ปาร์ค จองบุ๊กและจอง แจฮุน
ปะทะเข้ากับพายุ ระหว่างลงจากยอดเขาเอเวอเรสต์
ตอนนี้ขาดการติดต่อมา 25 ชั่วโมงแล้ว
หัวหน้าคะ ไม่มีร่างมาจัดงานศพเลย
ซูยอง
หัวหน้าไม่น่าวางมือเลย
ไม่งั้น มูแทคง...
ไม่ได้เป็นหัวหน้าให้ทีมอื่นแน่ๆ
ซูยอง
ไงล่ะ ริอาจแป็นหัวหน้า
เหลือฉันรอดมาคนเดียว
ไม่กล้าเรียกตัวเองว่านักปีนเขา
ไม่ได้เลย...บ้าเอ๊ย
ขอโทษนะ มูเท
ไอ้บ้าเอ๊ย
- มูยอง - แกกล้าดียังไง
ก็ฉันกลัว
ใครจะกล้าปีนในอากาศแบบนั้น
บ้าเอ๊ย
เอาน่า พอทีเถอะ
หัวหน้า นี่คือมูเท
หลังจากนั้นสอง-สามวัน ผมก็ขึ้นตามพวกเขาไป
ผมเห็นเขาอยู่ตรงนั้น...
จากตรงนั้น...
นี่แจฮุน คอยระวังและตามฉันมานะ
รับทราบ
แจฮุน นายโอเคไหม
โอเค
มีอะไรให้ยึดแถวนั้นไหม เอื้อมถึงหรือเปล่า
คิดว่าไม่ได้
เราได้ตายกันหมดแน่
มูเท ตัดเชือกเถอะ
กลัวหัวหดเลยสิ
กระเป๋านั่นหนักจริงๆ
แจฮุน พอฉันเหวี่ยงนายก็พยายามยึดอะไรไว้นะ
ได้
ฮงกิล...
เฮีย...
นั่นล่ะ
ปีนขึ้นมา
โอเค
มูเทได้ยินไหม นายอยู่ไหนเนี่ย
ใกล้ๆ ระดับสอง
ปัญหาคือตอนนี้ฉันมองไม่ค่อยเห็น
ฉันทำแว่นหลุดหายไป
น่าจะตาบอดจากหิมะ
ตาบอดจากหิมะ
เกาะแจฮุนลงมาไม่ได้เหรอ
เขาเองก็อ่อนแรงเต็มที...
เดี๋ยวฉันหาทางเอง
นี่ แจฮุน
ลงไปก่อนเลย
พูดอะไรเนี่ย
ฉันไม่ทิ้งนายหรอกนะ
ผานี้ชันมาก
ขนาดคนแรงดีๆ ยังไม่ไหวเลย
นี่นายแทบขยับไม่ไหว จะมาช่วยคนมองไม่เห็นได้ยังไง
ฉันพร้อมแบกนาย
นี่คือคำสั่ง
มูเท
บ้าเอ๊ยจะขัดคำสั่งหัวหน้าเหรอ
นี่ แจฮุน
แจฮุน
นี่เป็นคำสั่ง
นายต้องรอด
ได้ หัวหน้า
งั้นรอจนกว่าทีมกู้ภัยจะมานะ
ทีมกู้ภัยอยู่ไหน ตั้ง 4 ชั่วโมงแล้วนะ
มืดแล้วด้วย
เดี๋ยวฉันขึ้นไปเอง หาแจฮุนแล้วพามูเทลงมา
อย่าเชียวนะ
ขืนผลีผลาม เดี๋ยวมีเหตุร้ายเกิดอีก
แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ
ส่งทีมกู้ภัยไป เร็วเข้า
มูเทกำลังจะตายนะ
เราอพยพทีมจากแค้มป์ 3 มาแล้ว
ส่งทีมกู้ภัยขึ้นไปในอากาศแบบนี้ นั้นเท่ากับส่งพวกเขาไปตาย
ทีมกู้ภัยไหนจะยอมขึ้นไปในอากาศแบบนี้นะ
นายก็รู้ว่าอีกคืนบนนั้นเขาต้องไม่รอดแน่
ฉันไม่ได้มาตัวคนเดียว
แล้วทีมฉันล่ะ ฉันเป็นหัวหน้าพวกเขานะ
จะให้ไปเสี่ยงแล้วทิ้งพวกนั้นไว้
หรือจะให้สั่งทีมให้ไปเสี่ยงแทนล่ะ
บ้าเอ๊ย
ชีวิตคนต้องมาก่อนสิ
จริงอยู่ โอกาสแบบนี้มีน้อยมาก
แต่ถ้าพลาดครั้งนี้ ฉันอาจไม่รอดกลับมา
ขอโทษจเริงๆ
ถ้าไม่มีนักปีนเขา
ภูเขาก็ไร้ซึ่งความหมาย
จองบุ๊ก
ทีมกู้ภัยขึ้นไปไม่ได้
นายก็เลิกดื้อ แล้วลงมาก่อนเถอะ
ไม่ ผมจะขึ้นไป
จองบุ๊ก
มืดแล้ว นายยังจะขึ้นไประดับสองคนเดียวเนี่ยนะ
ลองคิดกลับกันสิ
ถ้าเป็นเราที่ติดอยู่บนนั้น
มูเทต้องขึ้นมาช่วยเราแน่
จองบุ๊ก
มันหนาวติดลบ 30 องศาเลยนะ
ถ้านายเจอเขาจริง
นายก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้
ถ้ามัวคิดมากไป ก็ไม่มีวันได้ปีนหรอก
เดี๋ยวผมก็ลงมาน่า
จะร้องให้ทำไม เรายังมีหวังกันอยู่ ร้องเพลงแทนแล้วกัน
ขอโทษด้วยนะครับ
จองบุ๊ก
อย่าขึ้นไปเลย
อย่าไป จองบุ๊ก
ฟังกันบ้างสิ
นายจะตายบนนั้นนะ จองบุ๊ก
ทีมเกาหลีเรียกทุกคน
สมาชิกเราหนึ่งคนติดอยู่ที่ระดับสอง
และอีกคนหนึ่งสูญหายไป
ถ้าใครอยู่บริเวณนั้นโปรดส่งทีมกู้ภัยขึ้นไป
โปรดช่วยเราด้วยได้โปรด
- เขายังไม่ตาย - ไม่ ไม่ใช่ตอนนี้
พายุแบบนี้เนี่ยนะ อันตรายเกินไป
สมาชิกเราหนึ่งคนติดอยู่ที่ระดับสอง
เขายังไม่ตาย
เขายังไม่ตาย เขายังไม่ตาย...
ช่วยด้วย... ช่วยเราด้วย...
ไอ้พวกบ้า ฉันรู้ว่าแกฟังอยู่
มีคนจะตายอยู่บนนั้น ทำอะไรสักอย่างสิ
ทีมเกาหลีเรียกทุกคน
สมาชิกเราหนึ่งคนติดอยู่ที่ระดับสอง
และอีกคนหนึ่งสูญหายไป
โปรดช่วยเราด้วย...
ว้าว งดงามจริงๆ
เกาหลีมีประวัติศาสตร์ด้านการปีนเขามายาวนาน
คิดว่านักปีนเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือใคร
เป็นคุณเองหรือเปล่าคะ
ไม่นานมานี้
ตอนลงจากยอดเขาเอเวอเรสต์
นักปีนเขาปาร์ค มูเท และจอง แจเฮุนประสบอุบัติเหตุ
ตรงนั้นเป็นเดธโซน ที่ระดับ 8,750 เมตร
พระอาทิตย์ตกแล้ว
ทุกอย่างมืดมิด แถมสภาพอากาศก็เลวร้าย
ไม่มีใครกล้าขึ้นไปช่วยพวกเขา
เพราะนั่นคือการฆ่าตัวตาย
แต่ตอนนั้นเอง
มีคนอาสาขึ้นไปตามหาพวกเขา
นั่นคือนักปีนเขาชื่อปาร์ค จองบุ๊ก
ในอุณหภูมิลบ 40 องศา กลางค่ำคืนมืดมิด
เขาขึ้นไปบนนั้นด้วยแรงใจตลอดทั้งคืน ผ่านผาชันของเอเวอเรสต์ที่ 8,600 เมตร
ตอน 6 โมงเช้าของวันต่อมา เขา...
...เขาก็ได้พบกับปาร์ค มูเท
เขาไม่ยอมให้เพื่อนตายอย่างเดียวดาย
เขาอยู่กับเพื่อนจนนาทีสุดท้าย
แล้วตัวเขาเองก็ประสบชะตาเดียวกับมูเท
ถึงแม้ว่าจะไม่มีใครจำเรื่องราวนี้ได้
ผมก็เชื่อว่าการปีนของปาร์ค จองบุ๊กคืนนั้น
เดียวดายที่สุด
แต่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ การปีนเขาของเกาหลี
ไม่เคยคิดมาก่อนเลย
ผมเสียใจที่ต้องลงมาไหมเหรอ
ยังไงก็ต้องลงมา อยู่บนนั้นไม่ได้ซะหน่อย
ทำไมต้องถามคำถามยากๆ ผมด้วย
คัท คัท
ยังไงคุณก็ต้องลงมา
ผมเองก็มีครอบครัวรออยู่
- ขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม - เอาเลย
ถ้าคุณมีข้อความถึงใครสักคน...
ใช่แล้ว ถึงเวลาต้องลงมา
นายต้องกลับบ้านได้แล้ว
มาพบพ่อแม่และซูยอง...
เป็นไปไม่ได้
แค่ขึ้นไปเฉยๆ ก็อันตรายแล้ว
นี่ต้องแบกร่างลงมาด้วยเนี่ยนะ
บนหิมาลัย นายก็เห็นร่างนักปีนเขาที่เสียชีวิต
บ้างก็ห้อยโยง บ้างก็ถูกฝังกลบ บ้างก็นอนบนที่โล่ง
- ดองกยู - ฟังฉันนะ
นี่มันเป็นชะตาของเรา
ชะตาอะไร
นายก็รู้ดี ชะตาชีวิตนักปีนเขา
มันเป็นชะตากรรมของเรา
ปาร์ค มูเท, จอง แจฮุนและปาร์ค จองบุ๊ก
พวกเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของภูเขา นั่นคือจุดจบ
จบลงที่ความสูง 8,750 เมตร
ให้พวกเขาหลับอยู่ที่นั่นเถอะ
ส่งคนขึ้นไป ที่ๆ ตัวนายเองยังหายใจไม่ไหวทำไม
งั้นฉันจะขึ้นไปเอง
หัวหน้า
ฉันต้องไปพาเขาลงมา เขาต้องลงมา
นายเป็นอะไรเนี่ย
เขาต้องลงมาสิ
จะอยู่บนนั้นไปตลอดเลยเหรอ
พอเป็นเรื่องของเจ้าพวกนั้นก็อยากจะไปล่ะนะ
แต่นี่ผมเพิ่งได้งาน
เเละ...
- นี่ แบซู - ครับ
นายหมั้นแล้วเหรอ
ใช่แล้ว
ยินดีด้วยนะ
งั้นสนใจแค่เรื่องงานแต่งไปเถอะ
- ไม่เป็นไร ดื่มกันดีกว่า - ผมขอโทษ
แค่โยนอาหารให้ แล้วมันก็กิน
เอาจริงๆ ชีวิตที่นี่ก็ไม่ง่ายนะ
แต่ก็พอทนไหว แถมอากาศก็ดีด้วย
มีเวลาเหลือให้คิดอะไรเยอะแยะ
อันที่จริง...
จริงๆ แล้ว ผมกลัว
ตั้งแต่วันนั้น
พอนักปีนเขาเสียความกล้า มันก็จบ
ผมเองก็ไม่ได้ปีนมานานแล้ว จะไปช่วยอะไรได้
ถ่วงทีมให้ช้าเปล่าๆ หัวหน้า
มูยอง
ฉันรู้วันนั้นนายทำเต็มที่แล้ว
เพราะฉะนั้นไม่ต้องรู้สึกผิด เข้าใจไหม
ไว้เจอกัน
ลาก่อน ออกรถเลยโชเฟอร์
ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ
แค่คิดว่าฉันควรจเะแวะมาถามเธอด้วย
แค่อยากแวะมาบอกให้เธอรู้
ขอโทษจริงๆ นะคะ
ถ้ามีอะไรอะไรให้ช่วยอีก ก็บอกมาได้เลย
แน่นอน
ดูแลตัวเองด้วยนะ
มีหลายๆ ครั้งที่ฉันไม่ชอบมูเทเลย
ฉันเองก็อยากขึ้นไปบนยอดเหมือนกัน
แต่หัวหน้าเลือกมูเทตลอดเลย
ฉันก็ได้แต่โทษตัวเองมาตลอด
ว่าเพราะฉันเป็นผู้หญิง หรือว่ายังไม่เก่งพอ
มยองเอ ฉันขอโทษ
ฉันไม่รู้ว่าเธอรู้สึกแบบนั้น
ฉันเห็นในความทุ่มเทของเธอนะ...มูเทก็เห็น
สำหรับฉัน เธอเป็นนักปีนเขาที่แกร่งที่สุด
ซึ่งถ้าเธอรู้สึกแบบนั้น คงเป็นความผิดฉันเอง
ยกโทษให้ฉันด้วย
ปกติเห็นมาเป็นกลุ่ม ทำไมวันนี้มาคนเดียวล่ะ
นั่นสิ...ทำไมวันฝนตกแบบนี้เงียบจังเลย
คนหนุ่มสาวไม่มาร้านแบบนี้หรอก
นายหลบหน้าฉันไม่พ้นหรอก
ฉันจะระดมทุนให้แล้วกัน
ส่วนนายก็รวมทีม
ขอบใจ
ขอแก้วเพิ่มใบนึงครับ
เอามาสามใบเลย
ถ้าไม่มีเราแล้วจะไปได้ไง
หัวหน้า ปกติผู้หญิงไม่ตอบตกลงตอนชวนครั้งแรกนะ
ผู้หญิงไหน เธอน่ะเหรอ
ดูท่าจะอยากตายสินะ
ว้าว สมาชิกรุ่นบุกเบิกมากับครบเลย
ขาดแค่มูเทและจองบุ๊ก...
ฮงกิล
ไอ้สารเลว
มาทำบ้าอะไรที่นี่
ชอลกู มานี่
ไม่เป็นไร มานั่ง
ฉันเรียกเขามาเอง
ฮงกิล
ชอลกูเป็นคนแรกที่ตกลงจะไป
นั่งก่อนสิ
ในสถานการณ์แบบนั้น ฉันคงทำแบบเดียวกับเขา
เราต้องเข้าใจเพื่อนนักปีนเขาด้วยกันสิ
ขอบใจมากนะ
ไปกันเถอะ ไปหามูเท, จองบุ๊ก และแจฮุน
- แล้วพาพวกเขากลับบ้านกัน - ได้เลย
- ไปกันเถอะ - ลุยเลย
เป้าหมายการปีนครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อขึ้นสู่ยอดเขา
ดังนั้นจะไม่มีเกียรติยศหรือรางวัลใดๆ
พื้นที่ค้นหาสูง 8,700 เมตร ซึ่งสูงกว่ายอดเคทู
บนเส้นทางที่มืดมิดและหนาวเหน็บ
ทั้งเสบียงและถังออกซิเจนต้องพักไว้ ที่แค้มป์ซึ่งอยู่ที่ระดับ 8,300 เมตร
ยิ่งอยู่บนนั้นนาน งานก็จะยิ่งยากลำบากมากขึ้น
แต่เราหยุดรอไม่ได้
เพราะฤดูมรสุมกำลังใกล้เข้ามาทุกที
ถ้าเรายังหามูเท, จองบุ๊กและแจฮุนไม่พบ
พายุหิมะจะพัดกลบร่องรอยไปหมด
เราต้องรีบลงมือกันอย่างจริงจัง
เรากำลังทำสิ่งที่ไม่มีใครเคยทำมาก่อน
ขอจงอย่ากลัว
ในการปีนเขา จุดเริ่มต้นของเราคือเส้นชัย
ณ ที่เราไป ทางเดินใหม่จะปรากฎ เช่นเดียวกับเส้นทางขึ้นไป
เราจะขึ้นไปด้วยกันแล้วลงมาด้วยกัน
ตั้งแต่วันนี้ เราคือทีมค้นหาร่างนักปีนเขา
หิมะถล่ม
หัวหน้า
หัวหน้า หัวหน้า
ตรงนี้
ขุดเร็วเข้า
- หนึ่ง - สอง สาม...
หนึ่ง สอง สาม...
หัวหน้า ไหวไหม
ไม่เป็นไร...
ฉันโอเค
เบสแคมป์ เบสแคมป์
เราถึงแคมป์ 3 แล้ว อากาศเลวร้ายมาก
ตั้งเต็นท์เสร็จแล้วจะติดต่อกลับไป
มินกัง ลุกขึ้น
ยืนขึ้นสิ ตั้งสติหน่อย
มินกัง ดื่มน้ำร้อนหน่อย มันช่วยได้
ว่าไง
- ขาโอเคเหรือเปล่า - โอเค ปกติดี มีอะไรล่ะ
สมาชิกทีมบางคนมีอาการแพ้ความสูง
- สภาพอากาศก็ไม่น่าดีขึ้นเร็วๆ นี้ - แล้วไง
ทำไมเราไม่ถอยลงไปพักที่เบสแค้มป์ก่อน
เจ้าบ้า
ใกล้จะครบรอบวันตายแล้วนะ
- เรายิ่งต้องเร่งหาร่างให้เจอ - ฮงกิล
ทีมเราไม่มีใครเคยปีน 8,000 เมตรเลย
อาจเกิดอันตรายได้นะ
งั้นให้พวกที่ไม่ไหวลงไปแล้วกัน
นี่ห่วงแค่มูเทเหรอ
ให้ตายสิ
ทุกคนทิ้งงานและครอบครัวมาด้วยกันทั้งนั้น
บ้าเอ๊ย
ขอโทษที พักผ่อนเถอะ
แบซู...แบซู
ว่าไง หัวหน้า
ลงไปข้างล่างกัน พักแค้มป์
รับทราบ
ขอบคุณ ฮงกิล
แบซู นั่นใครมา
ตรงนั้นน่ะ
นี่
มาทำอะไรเนี่ย
ดูเหมือนชีวิตเขาจะไม่ไร้ค่าแล้ว
คนมากมายถ่อมาที่นี่เพื่อตามหาเขา
นี่ฟังนะ
ที่นี่ผู้ชายถึกๆ ยังไม่ไหวเลย
ฉันรู้
แต่เห็นทุกคนพยายามกัน แล้วจะให้ฉันทนอยู่เฉยได้ยังไง
นี่อยากบาดเจ็บไปอีกคนหรือยังไง
กลับไปเถอะ
รู้ไหมว่าขึ้นมาบนนี้มันยากแค่ไหน และฉันเองก็ไม่รู้ทางลงด้วย
- ซูยอง - พอเถอะค่ะ อากาศแบบนี้มันพูดลำบาก
- เอาล่ะ - ให้ตาย
เขาว่าผัวเมียมักมีมิสัยคล้ายกัน
งั้นเรารู้อะไรเกี่ยวกับเธอบ้าง
รู้แค่สภาพอากาศวันนี้และพรุ่งนี้
แล้วพยากรณ์ของวันอื่นๆ ล่ะ
ใช่
จริงเหรอ อากาศแบบนี้เนี่ยนะ
โอเค รับทราบ ได้ ขอบคุณ
หิมะน่าจะตกตลอดสัปดาห์หน้า
ขึ้นไปกันเถอะ
ขืนมัวรอจะยิ่งไม่ทันการ
หัวหน้า เส้นทางถูกหิมะกลบหมดแล้ว
จัดการกับหิมะนั้นกินแรงและเวลามาก
แถมหิมะอาจถล่มได้ทุกวินาที
เราก็รู้ตั้งแต่แรกแล้วนี่ว่ามันจะเสี่ยง
ฮงกิล
ทำไมไม่รอข้างล่างนี่ล่ะ
เดี๋ยวผมพาทีมขึ้นไปจัดการเอง
ฉันขึ้นไปไหวน่า
นี่ฟังนะ
ขาคุณมีขีดจำกัดของมัน
ยิ่งพยายามยื้อมันไว้ด้วยยาแก้ปวด สุดท้ายอาจถึงขั้นพิการ
มูเทจะเป็นขาให้ฉัน
ฉันเชื่อนะว่าพวกนั้นกำลังมองเราอยู่
เป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไร ไม่ ไม่...
ถึงจุดแค้มป์ 2 แล้ว แต่เต็นท์ล้มหมดเลย เราต้องตั้งใหม่ โอเคนะ
ได้ รับทราบ
หัวหน้า ฤดูมรสุมเริ่มเร็วกว่าเดิม
แล้วจะยาวไปอีกสอง-สามวันเลย
นี่อาจทำให้ทุกคนเสี่ยงอันตราย
ลองใหม่ช่วงอื่นแล้วกันนะ
มูยอง
นี่เราอยู่มานานแค่ไหนแล้ว
สี่วันแล้ว
- แล้วเสบียงเราเป็นไงบ้าง - เสบียงหมดไปเมื่อวาน
ฟังนะทุกคน
มรสุมกำลังมา เรามีเวลาแค่สอง-สามวัน
ถ้าใครอยากลงก็ลงไปได้เลย
พวกนายให้มามากเกินพอแล้ว
แค่ที่พวกนายมา ฉันก็ซึ้งใจแล้ว
แล้วหัวหน้าล่ะ
เราก็รู้ว่าเขาจะขึ้นไปคนเดียว
ดังนั้นผมจะขึ้นไปด้วย
นี่ยอมทิ้งม้าที่เลี้ยงมาเลยนะ
ผมก็ลาออกจากงาน
ไม่มีที่อื่นให้ไปแล้ว
ผมเองก็มีหนี้ติดค้างมูเท
ถ้าคุณไป เราก็ไป ไปด้วยกันหมดนี่แหละ
อะไรกันเนี่ย
พรุ่งนี้ต้องปีนกันแต่เช้า นอนได้แล้ว
นี่ก็ดึกแล้วสำหรับทีมค้นหาร่างนักปีนเขา
ไกลแสนไกลและกร่ำงานเช้ายันค่ำ
ขอให้นักปีนเขาทุกท่านนอนหลับฝันดี
เพลงสุดท้ายคืนนี้ขอมาโดยคุณ อึม ฮงกิล
ขอเพียงอย่ามองมา
ด้วยนัยน์ตาเศร้าโศก
วันเก่าพัดผ่านไป
เพียงใจมิอาจลืม
หิมะพรำเช่นวันนี้
หวนคิดถึงมิตรข้างกาย
ขอเพียงอย่ามองมา
ด้วยนัยน์ตาเศร้าโศก
วันเก่าพัดผ่านไป
เพียงใจมิอาจลืม
เพียงใจมิอาจลืม...
ฉันจะพาเชอร์ปาสองคนไปหามูเทที่ระดับสอง
ฮงกิล ในที่นี้ผมรู้ตำแหน่งนั้นดีที่สุด
ให้ผมไปเถอะ
ส่วนคุณก็ตามหาจองบุ๊กและแจฮุนที่นี่
โอเค ระวังตัวด้วย
จองบุ๊กใส่แจ็กเก็ตสีแดง ส่วนแจฮุนใส่สีเหลือง
ยังคงไม่พบร่องรอย
เดินหน้าค้นหาต่อไป เปลี่ยน
มูเท
ปาร์ค มูเท
- จองบุ๊ก - ใช่แล้ว
ฉันคงไม่รอดแล้ว
ไปตามหาแจฮุนเถอะ
เงียบน่า
เอาล่ะ ลุกขึ้น
เบส...
มูยอง
ผมเจอมูเทแล้ว
เขาถูกหิมะกัด อาการหนักเลย
เราคงช่วยอะไรเขาไม่ได้แล้วล่ะ
มูเท...
จองบุ๊ก นายลงไปเถอะ
ว้าว วิวบนนี้สวยจริงๆ
มูยอง
พูดเลย
บอกฮงกิล...
ว่าขอโทษที่ไม่ได้คืนขวานน้ำแข็ง
ฮงกิล...
แล้วเรื่องปีน 16 ยอดล่ะ
มูเท
ฮงกิล...
ผมคิดถึงเฮีย
บอกซูยองด้วยว่าผม...
...รักเธอจนวันตาย
โปรด...
บอกเธอด้วย
อย่าตายนะ
อย่าตาย
มูเท มูเท
มูเท
ปาร์ค มูเท สู้สิ
ฮงกิล ฮงกิล
ตื่นสิ ตื่น
มูเท...เหนื่อยเหลือเกิน
ขอฉันพักก่อน
มัวทำอะไรอยู่น่ะ
เหนื่อยเหลือเกิน....
เฮียจะตายนะถ้าเฮียหลับ ตายเลยนะ
ลุกขึ้น
เดี๋ยวนี้
หัวหน้า หัวหน้า
ฮงกิล
- ฮงกิล - ฮงกิล เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไรๆ
หัวหน้า ผมพบมูเทแล้ว
ผมเจอเขาแล้ว
เขามาทำอะไรตรงนี้
มานอนตรงนี้ทำไม
ทำไมเขา...ทำไม
นายมานอนตรงนี้ทำไม
มูเท...
ตัวเขาแข็ง....
เป็นน้ำแข็งแล้ว
ฉันขอโทษ มูเท
ขอโทษที่ฉันมาช้า
พบร่างมูเทแล้ว
ร่างสมบูรณ์อยู่
หัวหน้า ไม่พบร่างของจองบุ๊กกับแจฮุน
ผมขอโทษ
ไป ไป อย่าให้เชือกหย่อน
ดึงเชือกให้ตึง
ยึดตัวเองเอาไว้ก่อน
ยึดตัวเองไว้
จับไว้
จะร่วงแล้ว
จับเชือกไว้
จับเชือก
บนนั้นเป็นไงบ้าง
มองอะไรไม่เห็นเลย...ขาวโพลนไปหมด
เราใช้เวลาลงนานเกินไป
มูเทก็หนักกว่าที่คาดการณ์ไว้
เลยทำให้ลูกทีมบาดเจ็บกันไป
หัวหน้า...
ฉันว่ามูเทคงอยากอยู่บนนั้น
ซูยอง...
เธอน่าจะได้เห็นหน้าเขา
เขาดูรูปเธอจนลมหายใจสุดท้าย
เขาคงอยากอยู่กับจองบุ๊กและแจฮุน
เพราะฉะนั้นอย่าเสี่ยงกันอีกเลย
ได้โปรดปล่อยให้เขาอยู่บนนั้น
ซูยอง...
เราคงพาเขาไปต่อไม่ไหว
ขอโทษทีนะ ซูยอง
ฉันมันเห็นแก่ตัวเกินไป
แน่นอน
ฉันรักมูเท, จองบุ๊กและแจฮุน
แต่พวกนาย...
ที่มาเสี่ยงกับฉัน
ฉันรักพวกนาย
ฉันซึ้งใจและภูมิใจในตัวพวกนายทุกคน
ซูยอง
เราจะหาที่ๆ มีแสงอาทิตย์ส่อง
สร้างหินหลุมศพ
และฝังมูเทไว้บนนี้
ขอบคุณค่ะ
ระวังตอนลงมาด้วย ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ
"อนุสรณ์สถาน 5,500 เมตร ปาร์ค จองบุ๊ก, ปาร์ค มูเท, จอง แจฮุน"
ซูยอง นี่...
ซูยอง...
คิดถึงอ้อมกอดอบอุ่นของเธอจัง
ถ้าเธอได้อ่านจดหมายนี้ ฉันคงไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว
ฉันคงพูดไม่ค่อยเก่ง แต่ว่าฉันรักเธอนะ
คนอาจมองว่าชีวิตฉันมันด้อยค่า
แต่เธอก็ทำให้ชีวิตฉันสมบูรณ์
ช่วงที่ดีที่สุดของฉันไม่ได้อยู่บนยอดเขา แต่เป็นตอนอยู่กับเธอ
เธอคือเหตุผลเดียวที่ฉันลงมา
ซูยอง
ไว้พบกันอีกนะ
ฉันรักเธอ
ในที่สุดฉันก็ปีนครบ 16 ยอดได้
ไม่ใช่เพื่อคำแซ่ซ้องหรือสถิติโลกหรอก
แต่เพื่อสัญญาที่เคยให้ไว้กับมูเท
จองบุ๊กและแจฮุนเป็นหัวใจกับปอดให้ฉัน
ส่วนมูเทก็เป็นขาให้ฉัน
บรรยายไทยจาก DVD Master OCR BY JOYTHUN